Inmiddels ben ik alweer ruim 2 weken in Nederland...Het went snel en het is leuk om iedereen weer te zien!Toch ben ik met mijn gedachten nog vaak in Zuid-Afrika. Het is een geweldige ervaring geweest en nog steeds ben ik de indrukken aan het verwerken. Mooie indrukken, maar ook minder mooie indrukken, want als je er bent zie je ook de problemen en dringt het pas echt door hoe oneerlijk het allemaal verdeeld is en hoe goed wij het hebben. Ondanks deze problemen ben ik verliefd geworden op de schoonheid van Zuid-Afrika en geraakt door de mensen en dan vooral door de kinderen van Agape. 'Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen' hoort niet langer bij Bassie en Adriaan, want het is nog veel meer van toepassing op de kinderen van Agape. Altijd vrolijk en stralend...Behulpzaam, sterk, lief, dankbaar, gek op knuffels,fruit en aandacht...Niet zo gek dat ik nog vaak aan ze denk en dat ik ze zelfs een beetje mis!
Voor meer foto's en verhalen, kijk op de weblog van Nicole www.nicoleraven.helptmee.nl
Hoi!!
Een nieuw bericht!De afgelopen week hebben we weer het nodige aantal kilometertjes gemaakt en dus ook weer een hoop gezien. Niet alleen is het weer nu eindelijk goed (het slechte weer heeft tot nu toe steeds met ons meegereisd), maar ook zitten we nu in een heel andere cultuur. Van de Zulucultuur met het zingen, dansen en knuffelen zijn we nu aangekomen in de Zuid-Afrikaanse cultuur. Erg grappig dat je dan opeens min of meer in het Nederlands wordt aangesproken, al is het dan een sterk verouderde en bijna niet te volgen versie. Hier kom je bordjes tegen met 'knoppie drukke' bij het verkeerslicht of je wandelt door de 'loopstraat'.
Jeffreys Bay
Hallo mensen!
Het is alweer even geleden dat ik wat geschreven heb. Er is een hoop gebeurd in de tussentijd. Inmiddels heb ik afscheid genomen van de kids op Agape en is mijn reis al helemaal begonnen, ik heb zelfs al aan de linkerkant van de weg gereden (en niet per ongeluk aan de rechterkant) Helaas is het nu tijdens het reizen wat lastiger om steeds mijn weblog bij te houden, maar ik ga natuurlijk mijn best doen.
Een drukke week
Hallo allemaal!
Eindelijk weer een bericht. Er is ontzettend veel gebeurd hier, te veel om allemaal op te schrijven, maar ik ga mijn best doen.
Naar de kerk
Zondag 11 maart heeft Baba Mstali (onze chauffeur) ons meegenomen naar zijn kerk. Voor ons een eer, maar voor hem des te meer. Een kerk was het niet echt te noemen, eerder een soort grote tent met een stalen dak en tentzeilen aan de zijkanten. De kerk zat afgeladen vol met mensen die plaatsgenomen hadden op de blauwe plastic stoeltjes en keken naar het podium voorin, waar de band stond met een drumstel, keyboard en een grote krakende geluidsbox van 1,5 meter hoog. Er werd gezongen en met ontzettend veel kracht en overtuiging voor de zieken gebeden, terwijl iedereen elkaars hand vasthield en de mensen hun tranen openlijk over hun wangen lieten rollen. We moesten ons ook nog voorstellen, voorin de kerk. De mensen waren ontzettend dankbaar dat wij hun kerk kwamen bezoeken, erg indrukwekkend.
Hoi!
De tijd vliegt hier voorbij!Ik ben alweer over de helft van mijn tijd op Agape. Eigenlijk gaat het veel te snel...Ik begin met steeds meer kinderen een band te krijgen en er is nog zoveel dat ik wil doen, maar voordat je het weet is er alweer een week voorbij.
Maandag wasdag
Alles gaat hier z'n gangetje. Er is niet heel veel bijzonders gebeurd, behalve dat er 2 van de aunties en 1 uncle ontslagen zijn. Afgelopen zaterdag zijn hier gelijk nieuwe voor in de plaats gekomen, maar omdat ook Pamela (de manager) een weekend weg was, betekende dit dat er 1 auntie en 1 uncle waren om en de boel draaiende te houden in het weekend en de nieuwe aunties en uncles in te werken. Het was dan ook een ontzettende bende toen wij op Agape aankwamen maandagochtend en de kinderen hadden vieze kleren aan en stonken. Werk aan de winkel dus voor ons!Helpen opruimen en de kinderen in bad (zwarte wasbak)doen. Erg leuk om dat te doen!
Hoi allemaal!
Na een lange en vermoeiende reis die gelukkig helemaal goed ging, ben ik aangekomen in Durban. Ik werd opgehaald door Tessa en Gunter en nadat we gewacht hebben op Heleen en Christel zijn we naar het vrijwilligershuis gegaan. Hier even bijgekomen om vervolgens naar Agape te gaan. Ik was erg moe en het was erg wennen, het is dan ook lastig om te beschrijven hoe mijn eerste indruk was. Ik had natuurlijk al wat foto's gezien, maar in het echt is het toch heel anders. De kinderen waren nog wat verlegen en wij ook en de namen zijn echt nog niet te onthouden. 'S avonds hebben we gegeten, gekeken naar het onweer (wat hier prachtig kan zijn) en een lekkere douche genomen en daarna zijn we uitgeteld ons bed in gedoken. Het schijnt dat ik gepraat heb in mijn slaap, iets wat ik nooit doe, het zullen alle indrukken wel zijn...
Hallo allemaal!
4 februari is het zover! Dan vertrek ik voor 3 maanden naar Zuid-Afrika. Naar Waterfall om precies te zijn, een plaatsje vlakbij Durban. Daar ga ik 2 maanden vrijwilligerswerk doen in het weeshuis Agape. In het Agape Child Care Centre wonen ongeveer 35 kinderen waarvan de meesten hun ouders zijn verloren aan Hiv/Aids. Als vrijwilliger bij Agape zal ik meehelpen voor deze kinderen te zorgen. De kleinsten in bad doen, de oudere kinderen helpen met hun huiswerk en met alle kinderen spelen om ze gewoon een leuke tijd te bezorgen. Bovendien help ik om het weeshuis netjes en in een goede staat te houden.
Na de 2 maanden in het weeshuis zal ik nog met Nicole en Heleen(twee andere vrijwilligers) van Durban naar Kaapstad reizen. Vanaf daar vliegen we op 28 april terug naar Nederland.
Naam: Kim Savenije
Was vrijwilliger bij Agape van 05 feb 2007 tot 01 apr 2007
Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!
"Een stevige brug bouwen tussen mensen van verschillende achtergronden, culturen en continenten; hen te inspireren deze brug te bewandelen en een blijvende band te creëren tussen beide kanten.
